VOICES

Ik vecht de hele dag. Ook als ik dit niet laat zien door in slaap te vallen op de bank of afwezig voor me uit te staren. Ik vecht in stilte tegen het geschreeuw in mijn hoofd. Ze zijn er altijd, en overal. Ze maken me gek, verward, onzeker, maar vooral moe. Ze vragen energie vanaf het moment dat ik opsta tot het moment dat ik ga slapen. Ik ben gebroken, maar slapen doe ik niet. Ze houden me wakker en laten me piekeren. Ze zeggen dat ik dingen anders had moeten aanpakken, dat ik anders had moeten reageren of wat eventuele consequenties zouden kunnen zijn voor wat ik doe. Ze zeggen duizend dingen tegelijk, zoveel dat filteren niet eens meer mogelijk is en luisteren niet eens meer kan. Ze zijn mijn stres, ze zijn mijn ziekte, maar ze zijn ook mij.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s